جمعه ۱۵ فروردین ۹۹ | ۰۱:۲۶ ۲,۸۵۸ بازديد
روزگاری که در آن همت دل خاموش است غم فردا به نشانی ببرد آسایش
گر که اکنون قفس غم زدگی پاره نشد
فکر فردا و دل قرص قفس می شکند
شاعر : محمد ابراهیمی آشنا
روزگاری که در آن همت دل خاموش است
اقبالت بر فکرت روشن
انسانی که تصمیمات خود را تحت تاثیر گفتگو های دیگران تغییر می دهد ؛ مشخصا نوعی از انسانهای بی دغدغه است، اما باید این را دانست که انسانِ بی دغدغه گول می خورد ! و طعم شکست را در جاهایی که انتظار پیروزی دارد می چشد !
هوایی نیست تا ما را بردارد و به قعر جهنمِ خودبینی راهی کند! ؛ اندیشه ایی است که پیوسته در تلاءلو آن زندگی میکنیم تا از گوشه های اُزلت و انتقام به سکوتی دلپذیر و بازگشت کننده به اصول، راه یابیم.